Wie ben ik?
Schilderen is voor mij een manier van kijken en ervaren.
Mijn drijfveer om te schilderen is om te beginnen het schilderen zelf, het plezier in het werken met verf, het kijken, de uitdaging van het grip krijgen op ruimte en vorm en het groeiende vermogen om met uitdrukkingskracht weer te geven wat ik zie. Ik voel me daarin een bouwer, laag voor laag werkend, het voelt rustig, geconcentreerd, gevoelig en vaak heel krachtig. Maar ook het proces van geraakt worden, kijken, zien, al schilderend gaan begrijpen wat ik eigenlijk zie en waarom het me raakt.
En wat mij raakt is toch elke keer weer ‘de schoonheid van de schepping’, die ik als een bezield geheel beschouw, en waar ik deel van uitmaak. Het is een directe ervaring, wat ik zie komt rechtstreeks binnen en ervaar ik als een totale sfeer. Ik voel me gelukkig als ik kijk naar het samenspel van kleuren, vormen en lichtval, vooral buiten in het landschap; ik kan blijven kijken naar luchten, bomen, water en spiegeling, het verloop van de seizoenen, de voortdurende beweging, de ongelooflijke complexiteit en veelheid van alle verschijningsvormen in de natuur. Maar ook binnen, in het kleine, de kleurschakeringen in bloemen, de vorm van een vrucht, licht en schaduw op een voorwerp of de sfeer in de kamer. Ik voel het als ik een portret schilder, hoe intiem het is als ik zo dicht bij een ander mens mag komen en diens unieke wezen te ‘zien’ en te voelen. Het ontroert, maakt zacht, eerbiedig. Dat is voor mij schoonheid.
Steeds meer realiseer ik me dat schilderen voor mij dus ook is verbonden met ‘menszijn’, ik laat zien wie ik ben door te schilderen wat ik zie en zoals ik het zie. Ik leg er mijn ziel in.
Ik heb in de loop van de jaren verschillende schilderopleidingen gevolgd, aan de Foudgumse School - Academie voor realistische schilderkunst, bij Vrije Academie ’t Pad als Holistisch beeldend kunstenaar en bij Susan Richter.
Annemieke Varkevisser (Voorburg,1964)